Het voetje krijgen

Kennen jullie dat: het voetje krijgen? Als je op onze autotraagwegen lekker file staat, of aan schildpaddentrek avanceert richting ondergaand humeur, dat er dan zo’n gehelmde motorrijder voorbijrijdt tussen het eerste en het tweede vak door, je kent het? Wel, als je die motorrijder ziet afkomen, met rechte rug, handen losjes op het stuur aan een matige vijftig (toch een 1000% meer dan wat jij rijdt), dan ga je nog wat meer aan de kant rijden zodat hij alle ruimte krijgt om elders te verongelukken. Als je dan een sympathieke motormens hebt, dan krijg je van hem of haar ‘het voetje’. Dan bedankt hij je door zijn voet eventjes van de versnellingen te nemen en met de tip in je richting te wijzen, zijn manier om je te bedanken voor je attente rijstijl. Wel, dat noem ik ‘het voetje krijgen’. Als je maandenlang in de file zit, kan dit onnozele spelletje het humeur nog iet of wat op peil houden: om ter meest voetjes krijgen. Het is niet veel, maar het is toch iets om je aan de mensheid op te trekken.

Ook verleden week reed ik mezelf in ons dorp vast in een plaatselijke file. Zowel richting Aldi als richting niet naar de Aldi zat alles dicht. We schoven met zijn allen wieltje voor wieltje, ribbel voor ribbel, millimeter voor millimeter toen plots een knetterend geluid, type kaduke grasmaaier, aanzwol. Tegen topsnelheid, een slordige vijfentwintig per uur kwam een snorfiets aangesjeesd met daarop een ventje van achtentachtig met witte snor en groene pothelm op. Ik schrok me een punthelm en  trok in een wilde beweging mijn stuur naar links. Het ventje passeerde knalpottend en gaf mij het voetje. Ik heb er de rest van de dag om gegniffeld.

vrroemm

Zoiets, maar dan met een pothelm op een snorfiets, besnord en 88 jaar oud

Advertenties

Geplaatst op 8 mei 2012, in Een streepje natuur. Markeer de permalink als favoriet. 15 reacties.

  1. Heel mooi allemaal, maar ‘het vingertje krijgen’ staat toch nog met stip op één in het verkeer.

  2. Ook leuk: je laat een (vracht)wagen invoegen en die steekt dan beurtelings de beide richtingaanwijzers aan om “merci” te zeggen. Gisteren aan de K-tunnel liet ik er eentje tussen en de vrachtwagenbestuurder achter mij kwam zich prompt op mijn trekhaak parkeren, knipperende koplampen en hand op de klakson. Dat was verdomme wéér een seconde later thuis! Van puur colère heb ik er nog 4 tussen gelaten. Van mij mocht hij in zijn klakson stikken…

  3. Altijd geestig als iemand vriendelijk is. En dat heeft deze meneer goed begrepen. Geweldig. Ik gniffel zelfs zonder het tegen te komen. 🙂

  4. Aja, ‘voetje geven’, ik ken dat. Ik doe dat zelf ook als men me wat plaats geeft om te passeren met mijne moto. Als hoffelijkheid in het verkeer wederzijds is, is het allemaal nog best te verdragen.

  5. Ik steek altijd mijn handje op als er iemand me door laat. Ik ben dan vies wanneer ik het doe voor een ander en die zijn/haar hand niet opsteekt om me te bedanken !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s