Rigor Mortis

Lijkstijfheid of Rigor Mortis is het verstijven van het lichaam na het overlijden.
Na het overlijden wordt het lichaam koud en vanaf zo’n twee tot zes uur na de dood verstijven de spieren, vermoedelijk doordat de actine en myosine filamenten van de spier in elkaar schuiven.
De rigor mortis begint bij de oogleden, kaak en nek en breidt zich dan binnen zes uur langzaam verder uit over alle lichaamsdelen.

In tegenstelling tot wat de meesten denken, zal rigor mortis bij een hogere omgevingstemperatuur sneller optreden dan in geval van koude. Dat komt doordat de onderliggende chemische reactie bij hogere temperatuur spoediger optreedt.

Afhankelijk van de omgevingstemperatuur houdt de rigor mortis één tot drieënhalve dag aan.
Vrijwel direct na het overlijden verandert het lichaam van kleur. Omdat het hart het bloed niet meer rondpompt, trekt het bloed weg uit de huid. Hierdoor wordt de huid vaalbleek en slap. Ook zakt het bloed naar de laagst gelegen lichaamsdelen, in rugligging de billen en de rug. Op de plekken waar het bloed zich verzamelt, ontstaan paarse lijkvlekken (Livor Mortis). Medicijnen kunnen die verkleuring versnellen.

Voilà.
Omdat ik lijkstijfheid een leuk woord vind.


Advertenties

Geplaatst op 20 februari 2012, in We doen aan cultuur. Markeer de permalink als favoriet. 19 reacties.

  1. Een mens zou er bijna vrolijk van worden 😦

  2. En die paarse vlekken blijven nog lekker lang warm!

  3. Elk zijn hobby’s, nietwaar.

  4. Awel… ik vind dat nu eens interessant zie 🙂

  5. Als iemand me morgen vraagt… “welke filamenten van de spier schuiven in elkaar?” dan ga ik met plezier de link naar hier doorgeven, want weinig kans dat ik dat nog weet.
    Maar dit is een schitterend stukje proza.

  6. Rigor Mortis is de Russische cafébaas van herberg De Koersk in het gat waar ik woon. Stijf tof café, overigens.

  7. Zijn er geen foto’s? 🙂

  8. Ik vind dat ge de carnavalsfeer zo helemaal goed getroffen hebt.

  9. Veel kijken naar de CSI’s : daar zeggen ze elke aflevering zo iets. 😉

  10. Man! Dat blazen of getoeter op uwen trompet is toch niet goed voor uw brein. Volgens mij blaas je niet maar zuig je de lucht uit je bovenkamer. 🙂 Mafkees! 🙂

  11. Geweldig verhaal, bedankt! Ik ben blij dat je er nadrukkelijk bij schrijft dat het pas intreedt ná het overlijden. Als ik een tijdje zit te schrijven achter de computer dan lijkt(!) het wel of de rigor mortis al is ingetreden 😉 Koude voeten, stijve nek.

    Het klinkt inderdaad erg goed lijk-stijf-heid.

  1. Pingback: Mi casa es tu casa « De weergaloze fratsen van ene zapnimf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s