Kerststressen, en alle poezen leven nog!

Kerststressen, we zijn er dit jaar gespaard van gebleven. Oef.
Geen ge-ren, geen laatste minuut koopjes, geen aanschuiven in rijen ongeduldige, overgeparfumeerde koopkippen (m/v). Geen warmteschok van -3 buiten naar de +28 graden Celsius in de bomvolle Blokkers, Casa’s en ander Habitatten. Geen Gejengle Bells noch versuikerde Careykloonen die alleen mij willen voor Kerstmis. Nikske van dit alles dit jaar.

De kinderen vierden bij hun papa en we hebben ruzie gezocht met al onze vrienden. Heerlijk. Zo hadden we op kerstavond helemaal niks aan de hand.
We moesten gewoon even binnenwippen in de Colruyt om een paar noodzakelijkheden om het w-e door te komen: kattenzand, WC-papier, deo en omdat we er toch waren: cottage cheese. Dat is van die natte brokken kaas, iets tussen ziekelijke yoghurt en een zeldzaam soort witte rubber. Maar zij eet dat nu eenmaal graag.

Er was omzeggens niemand in de Colruyt. En dat op vrijdag 23 december om half negen. Il faut le faire. Het leven lachte ons toe. 2012 wordt een bom. Het kan nu al niet meer stuk. De cottage cheese vonden we meteen, de deo’s vormden ook niet zo’n probleem. Bij het kattenbakzand verrekte ik mijn oksel. Ja, ik weet ook niet hoe dat kan, maar het gebeurde wel. Zo erg was dat niet, ik gebruik die oksel toch voornamelijk om uit te stinken. En daar was dan die deo voor. Moehaha.

Nu nog het toiletpapier. Koning, keizer, admiraal: Popla kennen ze allemaal. Verder dan adelborst ben ik nooit geraakt en da’s niet genoeg om admiraal noch royaal te zijn, Popla werd het alvast niet. Het is moeilijk kiezen. In het grootwarenhuis hebben ze 53 soorten (ruwe schatting): eenlagig (voor bezoekers met stinkende vingers), tweelagig, drielagig, vierlagig (isolatiepremie zonet afgeschaft), gewatteerd, geparfumeerd (Bea, uw gat riekt naar rozen. Merci Marcel), bedrukt met eurobriefjes, bedrukt met hartjes, in het roze, in het blauw, met luchtkussentjes (zoals in noppenplastiek: kun je noppen ploppen op de pot tijdens de prot), met een touch van schuurpapier (voor de zeebonken onder ons die gewoon zijn hun achterste af te vegen met platte pladijs), makkelijk oplosbare of proppenrollend in je afwateringssysteem, waar je maanden later nog veel plezier uit kan puren met de potontstopper. Of gewoon zielig karakterloos.

Wij kiezen meestal het goedkoopste dat toch nog zacht genoeg is. Het uitverkorene bleek te getuigen van een diepgeworteld HupHollandHup-gevoel. ’t Was oranje.
Zap begon de kar in te laden: pak 1, pak 2, pak 3 tot haar oog viel op de prijzen: Hey, dat oranje bestaat in twee prijzen: ziemaar hier. Ze wijst met haar overigens zeer mooie wijsvinger naar de prijs onder de pakken oranjegevoel. Inderdaad, een prijsverschil van een achttal centen voor hetzelfde WC-papier. Ze kijkt het nog na, en vindt geen verschillen op de pakken. De linkse negen rollen zijn gescheten hetzelfde als de rechtse negen rollen. Ze voelt haar meteen gerold. Daar gaat de Kerstsfeer. Gelukkig is er dan een man nodig om erop te wijzen dat de prijzen uitgedrukt waren in liter. En dat het vermoedelijk ging om de prijs van de blikjes Schweppes in vergelijking met de prijs van de blikjes Cola, die broederlijk naast mekaar stonden onder het toiletpapier. Crisis afgewend.

Een vrolijke meid in blauwe overall komt ons erop wijzen dat de winkeltijd erop zit. Een vrolijke jongeman bedient ons uiterst vriendelijk aan de kassa. Ook als wij met een onmogelijke combinatie komen van maaltijdcheques, Colruytkaart, koperen kleingeld, kleine coupure briefjes en nog eens honderd euro cash willen opnemen bij zijn kassa. Het gaat allemaal zonder problemen met de glimlach. In een opperbeste stemming rijden we de parking af en een poes dood.

Dat van die poes is niet waar maar anders had ik geen prangend einde.

Advertenties

Geplaatst op 26 december 2011, in Bevroren tijd. Markeer de permalink als favoriet. 15 reacties.

  1. Prangende eindes zijn de kers(t) op de taart !

  2. De laatste (verklarende) zin is er net een tikkeltje te veel aan. Ik vond het toch zo een geweldig einde! Van het verhaal, uiteraard, niet van de poes. Trouwens, toch geen kat die ervan wakker ligt of dat al dan niet waar is.

    Hoezo, toiletpapier wordt niet uitgedrukt in liters? Weer wat bijgeleerd vandaag.

    • Dat van die laatste zin vond ik er ook teveel aan, maar onder zachte dwang van mijn censor moest ik die er toch bijvoegen. ‘Anders zou ik mijn lezers teveel choqueren tijdens de Kerstsperiode’.
      Alsof mij dat wat kan schelen 🙂

      Maar ze bedoelde haar lezertjes die ook eens bij mij komen piepen.

      Alleen het absorbatieniveau van toiletpapier wordt uitgedrukt in liters per velletje.

      • Ja, hij moest van mij.
        Of een beest zoeken dat niemand kan uitstaan.

      • ah, weer wat bijgeleerd, het absorbatieniveau dus, konden ze dat dan niet beter uitdrukken in kilo’s, ’t is toch vooral om de stront (weg) te doen, niet? En zap heeft ook lezertjes met een duister kantje, met af en toe een vreemd gevoel voor humor. Conclusie: het was wel waar, maar je moest er een zinnetje bijvoegen om bestwil. Ach, wat erg…veel stukken aan jullie auto?… euh…hoe zielig voor die poes. Snif, snif snifferdesnif…

  3. Ik ben gelukkig gespaard van al die koop-ellende, maar moet dan wel het hele verhaal aanhoren van mijn schat bij zijn thuiskomst. Meestal is het niet zo leuk als hier.
    Blij dat er geen poes is moeten sterven voor je prangend einde. 😉

  4. Wel, daar heb ik nu eens goesting in se: eens goed noppen ploppen op de pot tijdens de prot.
    Waar staan die rollen?

  5. Wie wil er nu bij jullie zijn op kerst? Jullie hebben geeneens een kerstboom.

  6. hahaha… als ik ga winkelen is het nooit zo leuk, hoe zou dat komen? Ah ja, maar ik rijd dan ook geen (bijna) katten dood.
    Misschien moest ik het wc papier eens beter bestuderen, ik grabbel meestal een pak van het huismerk mee. 🙂

  7. Helemaal irritant wordt het als jouw favoriete niet tussen die 53 soorten zit.

    Overigens herinner ik mij van vroeger dat mijn tante in Duitsland weliswaar een rol wc-papier aan de muur had hangen, maar je wel geacht werd je kont af te vegen met het in gelijkmatige stukken gescheurde weekkrantje. Dat daar op van dat gladde papier werd gedrukt (hee, woordspelinkje!).
    Dat waren spannende momenten.

    En dat allemaal door jouw bezoekje aan Colruyt.

    • Als jouw favoriet niet tussen 53 soorten staat, dan ben je gewoon een moeilijk mens me dunkt.

      Ik heb ook nog een Duits verleden met een reukje aan. Vroeger heb ik nog ettelijke weken naast een koeienstal gewoond. Meerdere keren. Ferienwoning heette dat.
      Links een deur voor de Beierkoe, rechts voor de Moose.
      Na drie uur rook alles naar koe, tot zelfs mijn pijama toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s