Alle goede dingen komen in drie: Ikea, Boomsesteenweg, parkeerplaats

Het alarm ging af. Mijn adrenalinepeil steeg. Ik kreeg klamme handen, de hartslag versnelde. Rood waas voor de ogen. Zij, zij merkte niks, ze ging gewoon door op haar elan. ‘Het is ook al zo lang geleden. Laten we vandaag nog gaan’. Haar eerste zin was, en de directe aanleiding van mijn infarct: ‘Ik wil nog eens naar Ikea. Zomaar.’

Het addertje zit hier in de ‘zomaar’. Mijn eega wil nooit ‘zomaar’ naar Ikea. Nooit, never, jamais. Soms wil ze naar Ikea voor een nieuw kastje of voor een staande lamp. Die dan altijd omvalt, bijvoorbeeld. Als ze naar Ikea gaat, ‘zomaar’ dan is dat vrouws voor “Ik wil iets wat jij niet wil dat ik heb”. Dus zegt ze ‘zomaar’ en dan ben ik de pineut. Want in Ikea zet ze dan haar puppy-ogen op en dan krijgt ze toch weer gedaan wat ze wil. De trut. Nu, dit verhaaltje speelde zich af een paar dagen voor haar operatie, dus ik dacht nog, ach, misschien overleeft ze het wel niet, dan is ze toch met een zweedse glimlach gestorven. Kan ik haar asse bewaren in de Bursjön of in de Fläta. Het nuttige aan het aangename paren.

Dus wijlen weg. Richting file op de A12.
O, gij Boomsesteenweg, bloedbaan van de hel
comalijer, kankerspuier, piercing zonder vel

O, gij Boomsesteenweg, monsterlijke draak
Ik kom hier praktisch nooit en toch is het te vaak. 

Ikea aan de A12. Je ziet het blauwe logo van kilometers ver afsteken tegen de gele hemel, zwanger van de ozon, het fijnstof, de solfer en stikstofdioxides. Stikstof, zelden een meer toepasselijke benaming geweten. 
Dat logo hangt dus leuk te contrasteren met de wereld, je ziet het wel, maar je geraakt er niet.
De weg is zo gedesigned dat je er alleen maar geraakt mits verlies van bumper, spatbord of wieldop. Gelukkig kennen wij (lees Zap) een sluipwegeltje ergens langsachter waar je toch zonder al te veel kleerscheuren stiekempjes op de parking geraakt.

Alleen was de parking er niet meer. Of liever hij was er nog wel, maar verborgen onder een gebinte van iets metaalachtigs grijs. Ikea had besloten zijn parking tijdelijk te overdekken waardoor er 47000 parkeerplaatsen minder beschikbaar waren. Ik reed de parking op en had geluk. Al na drie uur kwam er een plaatsje vrij. Dat meteen werd ingepikt door een tweezitter. En toen waren er nog elf wachtenden voor mij. Ik parkeerde mijn sjees bovenop de tweezitter en wankelde met stijve benen aan het handje van supervrolijke zap naar de winkel harer dromen.
Het enige wat ze wou doen was effe rondkijken en 2 namaakbloemen kopen. 2, ochottekes ochere. Ter waarde van 79 cent, inclusief Btw.

In bijlage de rekening, budget overrun van 4168%.

En dan waren we de Fläta nog vergeten ook.

Advertenties

Geplaatst op 28 november 2011, in Heb ik dat weer. Markeer de permalink als favoriet. 25 reacties.

  1. Naar Ikea gaan is erg.
    Kunstbloemen kopen is erger.
    Naar Ikea gaan om kunstbloemen aan te schaffen is onbegrijpelijk.

    • Maar wij kopen namaakbloemen die net niet echt lijken. Die zetten we dan in een vaas voor het venster, zodat het contrast met de tuin veel groter lijkt.

      Dan hebben de mensen een agrarisch orgastisch wow-gevoel bij onze toptuin met de superbloemen.

  2. Oh nee, ik treed haar bij, er is niets zo gemakkelijk als kunstplanten !! En Ikea is de enige plek waar ze betaalbaar zijn en er toch nog redelijk écht uitzien. Dat is het doel namelijk hé, dat je zelf op den duur vergeet dat ze van plastic zijn, even hard als dat je de echte zou vergeten water geven. Leve Ikea, nu je ’t zegt, ik moet ook nog eens gaan. Zomaar.

  3. Ik ga graag naar de ikea, maar kunstbloemen zijn niet aan mij besteed. Doet mij er trouwens aan denken dat ik mijn planten nog water moet geven.

    En wat zie ik daar op de rekening? Choklad?

  4. Kunstbloemen.. dat doet mij onmiddellijk denken aan het kerkhof…; zo lelijk en dan vergeelt na en tijd!

    Ikea een zegen als je vroeg gaat! Gelukkig wonen wij er niet ver af en als het vol staat, keren we terug naar huis.

  5. Seg, die kunstbloemen zijn om mee te knutselen hè.
    Ok en twee in een vaaske.

  6. Oooooh IKEA, da’s bij mij ook lang geleden. Zeker een half jaar 🙂 En 66 euro jong, ge zijt er nog redelijk goedkoop vanaf gekomen, als ik mijn vent meesleur is het meestal wel wat duurder 😛

  7. Serieus. Wat kunstbloemen, een euh vaas? die stockholm? alleszins iets kleins… Wat goedkope lampkes en kaarskes, een dekbedovertrek en iets van chocola. Ca va toch nog?

  8. Ik denk dat mijne vent zeer blij is dat ik geen shopper ben en nooit naar Ikea wil.

  9. Nou, hopen dan maar dat ze de operatie overleeft/heeft overleefd. Waar moet je haar anders in bewären?

  10. Ben er gisteren ook geweest. Je mag nog nog 200 bijtellen en dan bekom je mijn afrekening. Damn.

  11. stefdenflater

    Ik moet zowat een van de weinige mensen zijn die nog nooit een Ikea is binnen gegaan. Ik voel me haast een bedreigde diersoort.

  12. @Stef: dat wilde ik ook net schrijven, dus zijn we toch nog met twee en kunnen we ons nog voortplanten!

  13. Niet alle bedreigde diersoorten moeten gered worden.
    Persoonlijk vind ik het niet zo erg dat de Yersinia pestis grotendeels uitgeroeid is.
    Maar ga vooral jullie gang. Let the beast go!

  1. Pingback: Naast hebberig toch ook een beetje geverig « De weergaloze fratsen van ene zapnimf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s